У гэтую пятніцу, 4 сьнежня, у гасьцях "СучБелЛіта" - паэтка, перакладчыца, прыгожая дзяўчына Вольга Гапеева!
ЯК заўжды, мы ў прамым эфіры. Чакаю вашых пытаньняў да Вольгі :) Пачуемся! Ужо ўзімку...
- Настрой:
good
Адзін харошы чалавечак падкінуў мне спасылку: на сайце БАЖа Жана Ямайкіна склала прыватны ТОП-7 беларускіх журналістаў-блогераў...
Прыемна мне неверагодна, што і я патрапіла ў ТОП, што напісалі пра мяне так:
"Кажется, единственная, кто сегодня в Беларуси занимается литературной журналистикой. Поскольку беларуская литература сегодня где-то в подполье, — во всяком случае, видно и слышно её плохо, — такой вот в поле «один воин» делает большое дело. Ася советует в своём блоге хорошие беларуские книги и хороших беларуских писателей. А я советую Асю."
дзякуй... Нечакана.
- Настрой:
good
Дом літаратара
Гутарка “за круглым сталом” на тэму – “Кнігі, якія гучаць: пэрспэктывы аўдыё-літаратуры ў Беларусі”.

У перадачы бяруць удзел супрацоўнік гуказапісвальнай кампаніі “Белтонмэдыя” Валеры Мазынскі, крытык Ася Паплаўская і паэт Сяргей Панізьнік. Вядучы – Міхась Скобла.
паўтор перадачы - сёньня ж: 22:33 - 22:59
- Настрой:
busy
аўтарытэты (НЕ куміры!) ў маім жыцьці былі заўжды і ўва ўсіх сферах, у якіх бы я ні была: танцы, тэатр, школа, навука, журналістыка, крытыка, блогерства, радыё...
мае прыклады, аўтарытэты - не міфічныя недасяжныя. яны - жывыя людзі. часта - мае добрыя знаёмыя, людзі, з якімі ў нас узаемная сімпатыя. часам - добрыя сябры. я шчасьлівы чалавечак у гэтым плане.
- Настрой:
busy
Лада Алейнік
НЕАБСЯЖНАЯ ПРАСТОРА LІVEJOURNAL
Пачну з асабістага. Неяк я заўважыла, што кампанія бабулек ля майго пад’езда істотна паменшала. Раней тут збіраўся сапраўдны дыскусійны клуб (дзвюх лавак на ўсіх не хапала): ішла палеміка пра кошты ў крамах, пра асабістае жыццё зорак шоў-бізнеса, адбываўся канструктыўны ўзаемаабмен рэцэптамі прыгатавання страў. А вось апошнім часам лавачкі апынуліся фактычна незапатрабаванымі. Зусім нядаўна мама мне патлумачыла: нашыя бабулькі засвоілі Інтэрнэт...
Адным дзеці і ўнукі скачваюць серыялы (якія па тэлебачанні транслююцца месяцамі, а дзякуючы Інтэрнэту іх можна паглядзець за тыдзень, ці наогул – за дзень), другія цікавяцца свецкімі плёткамі альбо грамадска-палітычнымі навінамі, іншыя – вышукваюць усялякія кулінарныя цікавосткі і неадкладна ўвасабляюць іх на практыцы. Між іншым, мая ўласная мама ў свае 76 гадоў – гэтаксама не выключэнне. Яна гадзінамі сядзіць у Скайпе: гутарыць з сяброўкай дзяцінства, якая зараз жыве ў Польшчы, з былой калегай па працы, што пераехала да дзяцей у Амерыку, размаўляе са сваякамі з Германіі, патрабуе падрабязных справаздач ад унука, які вучыцца ў Кітаі... Усім яна любіць пахваліцца сваімі дасягненнямі: экзатычнымі для Беларусі дынямі, што вырасціла на лецішчы, адмысловымі карункавымі абрусамі і сурвэткамі, якія вяжа кручком... Яна дэманструе ў камеру, як зацвіла на падваконні архідэя, паказвае, як карлікавыя патысоны аздабляюць слоік звычайных марынаваных памідораў... Карацей, кола тэм, праблем і стасункаў, з якіх складаецца сфера “міжкультурных камунікацый” маёй мамы, акрэсліць проста немагчыма!
* * *
Вядомы афарызм сцвярджае: пра грамадства мяркуюць па старых і дзецях. Тое, што малодшае пакаленне ўжо не ўяўляе свайго існавання без Інтэрнэта, вядома. Але вось і да старэйшага дайшла чарга... Па-мойму, зараз зусім відавочна, што Інтэрнэт зрабіўся неад’емнай часткай нашага жыцця. Тут у кожнага свой напрамак зацікаўленасцей і пошукаў, свая, так бы мовіць, парафія.
Не выключэнне і нашыя літаратары. Сёння шмат хто з беларускіх пісьменнікаў, крытыкаў і літаратуразнаўцаў мае ўласны сайт ці блог... Гэта значыць, што калі вам цікавы пэўны аўтар (як жыве, чым дыхае) – заходзьце на яго старонку ў livejournal і атрымлівайце асалоду. Кландайк інфармацыі! Можна даведацца не толькі дзе што надрукавалася і якія творчыя мерапрыемствы адбыліся (ці мяркуюць адбыцца ў бліжэйшы час), але і хто супраць каго сябруе, хто дзе тусуецца, хто перад кім запабягае і па-падхалімску прысядае... Можна нават атрымаць зусім інтымнае веданне: якую бялізну носяць пісьменнікі, якія сны яны сняць і якім гатункам сыра вячэраюць літаратурныя крытыкі.
Але нават не гэта галоўнае. Інтэрнет-дзённікі – што той рэнтген! – наскрозь прасвечваюць асобу аўтара. Надзвычай празрыста відаць усё: комплексы і амбіцыі, таленты і здольнасці, выдаткі і набыткі інтэлекту і эрудыцыі, асаблівасці характару і тэмпераменту. Тут узбуйняюцца тыя хібы, якія ў друкаваных творах былі відаць не так выразна (дробнатэм’е і кандовая мова, вузкасць мыслення і няшчырасць, манернасць і пазёрства...). Можа таму, што допісы ў livejournal робяцца ў пераважнай большасці па-хуткаму, пад уражаннем ад нейкай сітуацыі ці падзеі, а каментары ўвогуле пішуцца імпульсіўна. Таму аўтары паўстаюць тут ва ўсёй сваёй... “жыццёвай аб’ектыўнасці”.
( Пра Уладзіміра Сьцяпана, Адама Глобуса, Асю Паплаўскую і інш... )
Лада Алейнік, "Літаратура і мастацтва" (27 лістапада 2009 г.)
ЗЫ: прыводзіцца поўны варыянт артыкула
- Настрой:
happy
пасьля гэтая закаханасьць перарастае ў шчырае сяброўства... калі пашанцуе.
- Настрой:
cold

фота Аляксандра Яшнікава
- Настрой:
working
мяне вельмі хутка забудуць. можа быць, хрэдку, будуць ўзгадваць маё імя. але рэакцыя людзей на словазлучэньне "Ася Паплаўская" будзе прыкладна такая: "А, гэта тая замазакаханая ідыётка?.."
я замянімая.
Каля віцебскай кавярні "Melody". Класнае месца!
злева направа: Ася Паплаўская, Тома Лісіцкая-Глеб Марозаў, Іпаліт Шынгерей, Наташа Федаровіч, Ніка Сандрос (мухо-панда), Маша Грыц. За кадрам - Руслан Аляхновіч
гаршочак
Тома, Ася. аб чымсьці думаем
***
цалкам пра віцебскую паездку - тут. Фота Руслана Аляхновіча.
- Настрой:
crazy











